گنجشک به خدا گفت: لانه کوچکي داشتم. آرامگاه خستگيم، سر پناه بي کسيم بود. طوفان تو آن را از من گرفت. کجاي دنياي تو را گرفته بودم؟ خدا گفت: ماري در راه لانه ات بود. تو خواب بودي باد را گفتم لانه ات را واژگون کند. آنگاه تو از کمين مار پر گشودي! چه بسيار بلاها که از تو به واسطه ي محبتم دور کردم. و تو ندانسته به دمنيم برخاستي.

نوشته شده در شنبه سی ام آذر 1387ساعت 13:45 توسط .•° سامان °•. | |